Bezoekje aan Unic, al 10 jaar een vernieuwingsschool, die blijft veranderen.

images-2

Met mijn medecursisten van de opleiding I-coordinator hebben we woensdag 17 juni een bezoek mogen brengen aan Unic, een school voor HAVO/VWO die vorig jaar zijn 10-jarig jubileum vierde als ‘vernieuwings-school. We zijn met een aantal vragen de  school binnengestapt en kregen de vrijheid deze te stellen aan de aanwezige leerlingen en personeel. De rector en oprichter Dave Drossaert nam ook de tijd om bij ons te zitten en een aantal vragen te beantwoorden. We wilden natuurlijk weten hoe de vernieuwing tot stand is gekomen, waar ze tegen aan zijn gelopen en waar ze nu staan. Maar het blijkt eigenlijk een bekend verhaal te zijn, zeker als je het boek ‘ Scholen om van te leren’, hebt gelezen, waar Unic ook in thuis hoort. Je hebt een momentum nodig, een bezielende leider en een bestuur dat de ruimte geeft om iets uit te proberen. En uiteraard veel durf en doorzettingsvermogen, want ook Unic heeft veel hobbels moeten overwinnen: argwaan van het Ministerie en Inspectie, teruglopende eindcijfers, etc. Maar zij zijn blijven geloven in het concept de leerlingen mede-eigenaar maken van het leerproces en zijn nu een bloeiende school.

“Je moet wel steeds alert zijn op signalen  en durven bijsturen”, zegt Dave in een vraaggesprek met ons. “Want soms werkt een uitgangspunt niet en dan moet je dat los durven laten.” Zo zijn ze begonnen in een kantoorpand met het idee om in één ruimteimages-1 werken, zodat je elkaar steeds kon ontmoeten en inspireren.  Uiteindelijk bleek dit niet werkbaar. Nu zitten ze in een school, met leerpleinen, klaslokalen en kleinere ruimtes. Daarnaast was de invoering van het digitaal leren ook een hele zoektocht. Eerst met computers en laptops, daarna BYOD. Maar omdat leerlingen vaak én een Ipad én mobiel meenamen naar school, was het wifi-netwerk dáár niet op ingericht. Nu krijgt iedere leerling 1 account voor 1 device.

Het mooie van de ontwikkeling van Unic is dat ze best wel van de eens uitgestippelde koers durven af te wijken, want eens heb je te maken met de wet van de remmende voorsprong. En daar moet je op inspelen, wat zij dan ook doen.

Tijdens het bezoek heb ik zelf gezien dat leerlingen zelfstandig of in groepjes met een laptop aan het werk waren door de hele school heen. Op de tribunetrap, in treincoupéstoelen en in de diverse ruimtes. Helemaal leuk was een gesprek met een paar eerstejaars. Zij vertelden heel enthousiast dat ze het prettig vonden dat de school hen veel verantwoordelijkheid gaf voor het leerproces. Zo moesten ze zelf een projectvoorstel schrijven, zorgen voor feedback hierop, contact zoeken met de mentor, etc. Een duidelijke vorm van eigenaarschap in mijn ogen.

Het was een zinvolle besteding deze studiemiddag. Een keer rondlopen in een school die de geijkte paden los durfde te laten en een gesprek met een reële veranderaar. Helaas brengt het mij nog niet direct dichter bij mijn ‘droom’, maar het heeft wel laten zien dat je ‘vernieuwing’ gewoon moet doen. Maar wel samen, niet in je eentje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s